
Helaas is er vaak een verband tussen meniscusletsel en ACL-letsel. Soms ontstaat er ook letsel aan de laterale collaterale band. Als je de pech hebt dat je zowel een ACL-blessure als een meniscusblessure hebt opgelopen, lees dan hier meer. Mijn mening is dat als je geopereerd moet worden aan je meniscusblessure, je net zo goed tegelijkertijd een ACL-reconstructie of ACL-reparatie kunt laten doen. Dit betekent dat je maar één keer geopereerd hoeft te worden. Als je gehecht moet worden voor een meniscusletsel, moet je knie ook gestabiliseerd worden. Als dit niet wordt gedaan, is het risico dat het meniscusletsel opnieuw scheurt te groot.
Lees meer over ACL blessures
hier
Lees hier meer over meniscusblessures
hier

Er zijn talloze andere knieblessures, waarvan voorste kniepijn, springersknie, lopersknie en ganzenvoet enkele van de meest voorkomende zijn, maar informatie hierover kan elders worden gevonden.
Interne en externe ligamenten. De twee ligamenten zorgen voor zijdelingse stabiliteit en kunnen gedeeltelijk of volledig scheuren wanneer de knie wordt verdraaid. De behandeling van de twee soorten verwondingen is heel verschillend. De binnenkant geneest vaak vanzelf. Het uitwendige ligament is ingewikkelder en moet vaak opnieuw worden gehecht of gereconstrueerd.

Je mediale collaterale ligament (MCL) blessure wordt meestal behandeld met een laterale stabiliserende brace met een metalen spalk. Hier moet er vrije beweging in de knie zijn en volledige ondersteuning op het been. Normaal gesproken zijn verwijde interne ligamenten na 6 weken genezen. Als je een blessure aan de externe ligament hebt, gebeurt dit meestal in combinatie met een ACL blessure. Een operatie wordt aanbevolen omdat de band niet vanzelf geneest.
Kraakbeenbeschadiging in de knie komt vaak voor. Kraakbeen is een zeer belangrijke laag bovenop de botten. Het kraakbeen is erg glad en gevuld met water en helpt de gewrichten soepel te laten lopen. De kraakbeenlaag heeft ook een dempende functie. Het is moeilijk om kraakbeen te vergelijken met iets anders dat we kennen. In de praktijk is de kraakbeencoating vergelijkbaar met de schil van een sinaasappel. Het kraakbeen kan worden doorgesneden door een sterke verdraaiing of stoot. Het afgescheurde kraakbeen kan in de knie achterblijven en een zogenaamde muis worden. De muis zweeft soms rond in de knie en kan vast komen te zitten, waardoor de knie op slot gaat. Er blijft een gat achter waar het kraakbeen is afgebroken. De kraakbeenbeschadiging kan pijn veroorzaken bij belasting en vaak zal de knie opzwellen. Veel kraakbeenletsels verdwijnen vanzelf, terwijl andere pijn in de knie blijven veroorzaken.
Artrose (artrose) van de knie is in principe ook een vorm van kraakbeenbeschadiging, maar dit is meer een verdunning van het kraakbeen. Na verloop van tijd kan het kraakbeen van slechte kwaliteit worden en beginnen af te breken. Een vers kraakbeenletsel kan zich uiteindelijk ontwikkelen tot artrose. Lees over knie-artrose hier
Aan de ene kant van het spectrum wordt kraakbeenbeschadiging gevonden bij zeer jonge mensen bij wie een stuk vers kraakbeen is afgescheurd. Aan de andere kant van het spectrum staan oudere mensen met artrose, waarbij het kraakbeen om onbekende redenen begint af te breken. Tussen de twee soorten kraakbeenbeschadiging zijn er allerlei variaties. De behandelingen voor de twee verschillende typen kraakbeenbeschadiging zijn verschillend. De behandeling is enigszins gecompliceerd. Hoewel er veel onderzoek wordt gedaan op het gebied van kraakbeenbeschadiging, ontbreekt het nog steeds aan grote doorbraken.
Een cruciale factor in de genezing van een kraakbeenletsel is wat bekend staat als uitlijning. Er is geen goed Deens woord voor, maar men gelooft dat er geen vooringenomenheid mag zijn. Als je gebogen benen of kuitbenen hebt of als je knieschijf scheef in de groef zit, moet dit worden gecorrigeerd voordat de kraakbeenschade wordt hersteld.
Lees meer
hier
. Sommige kraakbeenschade ontstaat als gevolg van deze verkeerde uitlijningen, vergelijkbaar met een autoband die scheef slijt als er een onbalans is.
Bij jongere mensen (in deze context jonger dan 40 jaar) worden kraakbeenletsels al jaren behandeld met microfractuur of microboren. Het is een type behandeling waarbij een binoculaire techniek wordt gebruikt om kraakbeenbeschadiging op te ruimen en zeer kleine gaatjes te maken aan de onderkant van het letsel, tot in het bot zelf. Hierdoor sijpelt er een beetje beenmerg en bloed uit de gaatjes. Dit vult vervolgens het kraakbeendefect op en na verloop van tijd rijpt deze “vulling” tot weefsel. Na deze behandeling mag de knie meestal 8 weken niet worden belast, omdat de vulling tijd nodig heeft om te rijpen en de belasting te kunnen weerstaan. Het kan tot 1 jaar duren voordat de blessure 100% genezen is en helaas geneest ⅓ van de blessures niet. Lees meer over wanneer u geen microfractuur moet ondergaan
hier
Het komt zelden voor dat het gladmaken van het kraakbeen met een chirurgische ingreep de kniepijn kan verlichten. Soms kan het echter de knieblokkering voor een bepaalde tijd verlichten, vooral als er ongelijk kraakbeen achter de knieschijf zit. In de meeste gevallen is het echter niet nodig om een chirurgische ingreep te ondergaan voor artrose in de knie.
Als de schade niet geneest, zijn er talloze andere, gecompliceerdere methoden die voortdurend worden verfijnd. Tegenwoordig geef ik de voorkeur aan en heb ik goede ervaring met een methode die “gehakt kraakbeen” of autocart wordt genoemd. Hierbij wordt wat kraakbeen van elders in het gewricht gehaald en het kraakbeen wordt dan in microscopisch kleine stukjes gesneden en op het kraakbeendefect gelijmd met biologische lijm gemaakt van je eigen bloed.
Sommige kraakbeenletsels genezen nooit door verkeerde uitlijningen in de knie en bij deze mensen moeten de verkeerde uitlijningen tegelijkertijd worden gecorrigeerd door een “osteotomie” – zie bijv.
tibia osteotomie
of
trochleoplastiek
of
verplaatsing van de botpeesaanhechting op het scheenbeen
.



Als u ouder bent dan 40, is de kans dat het kraakbeen geneest helaas klein en in deze situaties kan in plaats daarvan een klein metalen implantaat, Hemicap genaamd, worden gebruikt, dat een geïsoleerd kraakbeendefect opvult. Dit type behandeling is niet geschikt voor artroseblessures (artrose) Ik heb goede ervaringen met het Hemicap implantaat. Lees meer
hier



Heb je een geïrriteerde plica (
slijmvliesplooi
) in de knie, moet je weten dat elke knie in meer of mindere mate een plica heeft. Je hebt in principe 4-5 slijmvliesplooien en die zijn allemaal overgebleven van het foetale leven en hebben geen bekende functies. Hier zal ik de 2 belangrijkste bespreken.
Eén slijmvliesplooi bevindt zich aan de binnenkant van je knieschijf (mediopatellaire plica). De tweede slijmvliesplooi bevindt zich aan de voorkant van de knie (infrapatellaire plica) en zit vast aan het vetlichaam van de knie.
Soms kan een buil, verdraaiing of overbelasting ervoor zorgen dat een van je plica geïrriteerd raakt en opzwelt. De plica aan de binnenkant kan vast komen te zitten tussen de knieschijf en het bot aan de binnenkant van het dijbeen. Het veroorzaakt meestal pijn en een branderig gevoel aan de binnenkant van de knieschijf. Als je pijn krijgt als je duim over je plica gaat en onder je vinger glijdt, is dat waarschijnlijk wat er mis is. Een geïrriteerde slijmvliesplooi kan ook pijn en klikken aan de voorkant van de knie veroorzaken, evenals pijn bij langdurig zitten met gebogen knie.
De eerste stap is om de zwelling van de slijmvliesplooi te verminderen door je knie stil te houden. Je kunt misschien ook ontstekingsremmende medicijnen nemen (NSAID’s of bijnierschorshormoon). Zodra je knie tot rust is gekomen, kan een fysiotherapeut werken aan je balans en bewegingspatronen in je knie. Na enkele maanden zijn deze behandelingen vaak niet meer voldoende. Je moet dan een chirurgische ingreep hebben ondergaan om de plica te verwijderen. Het is een ingreep waarvan je meestal binnen een paar weken tot een paar maanden herstelt. Je geïrriteerde slijmvliesplooi is niet altijd zichtbaar op een MRI-scan.

Link naar onderzoek naar de infrapatellaire plica
Link naar video over de infrapatellaire plice
Zoals hierboven vermeld in het deel over kraakbeenbeschadiging, is artrose in feite een kraakbeenbeschadiging waarbij, om deels onbekende redenen, het kraakbeen van slechte kwaliteit wordt en uitdroogt. Vroeger werd artrose artrose genoemd, maar dit is een verkeerde benaming omdat we nu weten dat het niet altijd te maken heeft met slijtage. Bij gevorderde artrose is het kraakbeen volledig afgesleten en “rij je op de rand”, wat betekent dat je bot tegen bot rijdt, waarbij het dijbeen rechtstreeks tegen het scheenbeen bot rijdt. Lees meer over
hier
Sommige mensen leven redelijk goed met artrose en pas als het echt erg is, beginnen ze klachten te krijgen. Bij anderen begint de pijn al voordat het kraakbeen is afgesleten. Als het kraakbeen ziek begint te worden, raakt het slijmvlies vaak geïrriteerd en omdat het slijmvlies veel zenuwen bevat, veroorzaakt het pijn als het slijmvlies bekneld raakt. Van sommige factoren is bekend dat ze bijdragen aan de versnelling van artrose. Gewicht is een zeer belangrijke factor. Je zou geen tekort aan vitamine D moeten hebben. Eerdere blessures zoals kraakbeen-, meniscus- en kruisbandletsels zijn ook belangrijke risicofactoren. Erfelijke factoren en knieafwijkingen zoals gebogen benen of kuitbenen vormen een probleem. Ongetrainde spieren zijn ook een risicofactor. Lees meer op de website van de Deense Artritis Vereniging. Panodil of iets vergelijkbaars wordt aanbevolen voor pijnbestrijding.
Dit is een oefenprogramma waarvan is aangetoond dat het veel mensen met artrose helpt door de noodzaak voor een knieprothese-operatie uit te stellen.
Hoe de ontwikkeling van artrose te voorkomen. Ten eerste moet je gezond eten en je gewicht laag houden, maar je moet ook hoge impact op de knie vermijden, zoals hardlopen. Fietsen, skeeleren, crosstraining en langlaufen zijn vormen van lichaamsbeweging die de knie gezond belasten. Last but not least kan de knie recht worden geopereerd als je bijvoorbeeld gebogen benen hebt.
Mensen met gebogen benen (Varusknie) of een kuitknie hebben de neiging om kraakbeenbeschadiging/artrose aan de binnenkant van de knie te krijgen. Voor een kraakbeenletsel of artrose aan de binnenkant van de knie kan een Valgising Tibial Osteotomy (IBalance) worden uitgevoerd. de pijn verlichten. Hierdoor wordt de knie gestrekt en wordt de belasting aan de binnenkant verminderd, terwijl er meer belasting aan de buitenkant van de knie wordt geplaatst. Het is aangetoond dat als je beginnende artrose aan de binnenkant hebt, dit type operatie het uitgedunde kraakbeen gedeeltelijk of volledig kan herstellen. Osteotomie was ooit een gebruikelijke behandeling. Op een gegeven moment werd besloten om in plaats daarvan een halve knieprothese (Uniknæ) in te brengen. De trend gaat nu de andere kant op. Dit komt omdat er zachtere en minder risicovolle operatietechnieken zijn ontwikkeld voor tibiale osteotomie (IBalance). Lees hier meer over tibia osteotomie – Te weinig patiënten in Denemarken krijgen deze behandeling aangeboden vanwege traditie en onwetendheid.
Dit is een klein stukje kraakbeen dat rond het gewricht zweeft en af en toe vast komt te zitten. Een muis kan meestal gemakkelijk worden verwijderd met een chirurgische ingreep. Het is niet altijd mogelijk om een muis te zien op röntgenfoto’s of MRI-scans.

Bakers cyste is een met vocht gevulde uitstulping aan de achterkant van de knie. Als je een Baker’s cyste hebt, is het 90% zeker dat je ook een knieblessure hebt die de cyste heeft veroorzaakt. Dit zijn meestal blessures aan de meniscus, het kraakbeen of de kruisbanden. Bakers cyste verdwijnt meestal wanneer deze verwondingen worden behandeld. Als je een Bakers cyste hebt zonder deze verwondingen, laat deze dan niet opereren met een open techniek, want ongeveer 60% zal terugkeren. De reden hiervoor is dat Bakers cyste wordt veroorzaakt door een slijmvliesplooi aan de achterkant van de knie die als een klep aan de achterkant van de knie werkt. De slijmvliesplooi produceert vocht dat tussen 2 spieren naar achteren draineert en Baker’s cyste wordt gevormd.
Als alleen de Bakerse cyste van achteren wordt verwijderd, wordt de mucosale plooi niet verwijderd. In plaats daarvan wordt een gespecialiseerde telescopische operatie uitgevoerd waarbij de chirurg helemaal naar de achterkant van de knie reikt en de slijmvliesplooi en dus de klep verwijdert via een speciale toegang aan de achterkant. Helaas zijn slechts enkele Deense orthopedisch chirurgen zich hiervan bewust. Lees hier meer. Bij kinderen is het meestal voldoende om de cyste met behulp van een echoscopie leeg te laten lopen en tegelijkertijd bijnierhormoon in te spuiten, en dit kan ook bij volwassenen worden geprobeerd voordat er tot een operatie wordt overgegaan.
Hier is een “folder” over onderwerpen – klik hier
Kniezwelling is een veelvoorkomende aandoening die vele oorzaken kan hebben. Het is niet normaal dat een knie opzwelt en het is belangrijk om uit te zoeken waarom. De meest voorkomende oorzaken zijn overbelasting, knieletsel, meniscusletsel, artrose (artrose), plica (vergrote slijmvliesplooi), maar het kan ook gewoon een gevolg zijn van keelontsteking of een maagbacterie.
Fibrose is littekenweefsel en artro betekent gewricht – dus artrofibrose is te veel littekenweefselvorming in gewrichten, wat stijfheid en vaak pijn veroorzaakt. Littekenweefsel is goed – als het zich niet vormt, genezen we niet. Soms maakt het lichaam te veel littekenweefsel aan en dat kan erg onvoordelig zijn. Hoe je het moet behandelen is vrij ingewikkeld en ik ben geen expert op dit gebied. Dit kan gepaard gaan met bijnierinjecties in het gewricht, maar ook met telescopische chirurgie en iets dat brissement wordt genoemd, waarbij het gewricht onder narcose wordt verplaatst. U kunt hier meer lezen –
https://www.kneeguru.co.uk/KNEEnotes/articles/general-articles/2019/all-about-arthrofibrosis-knee
Er is ook een Deense Facebook-groep over artrofibrose.
Mijn knie maakt geluiden en kraakt en ik ben bang dat hij versleten is. Het is niet omdat uw knie geluiden maakt dat hij versleten is, en veel mensen zullen dit op een bepaald moment in hun leven ervaren. Zolang de knie geen pijn doet of opzwelt, is het gewoon lawaai.
Osgood Schlatter is een veel voorkomende overbelastingsblessure bij jongeren in hun tienerjaren. De pijn zit aan de voorkant van de aanhechting van het scheenbeen aan de kniepees, net onder de knie. Als je de pech hebt dat je dit hebt, kun je waarschijnlijk niet veel anders doen dan je erbij neerleggen en wat minder bewegen. Zodra je klaar bent met groeien, stopt voor de meeste mensen de pijn. Een paar mensen hebben echter de pech dat ze op volwassen leeftijd de gevolgen ondervinden en pijn ondervinden van het knielen. Als je er op volwassen leeftijd aan lijdt, is het heel eenvoudig te behandelen met een chirurgische ingreep – lees meer hier.
Dit is typisch een overbelastingsblessure waarbij de slijmbeurs die tussen het buitenste dijbeen (laterale femorale condyl) en het bindweefsel van de buitenste dijbeenspier (tractus ileotibialis) ligt, geïrriteerd raakt. De behandeling bestaat uit het ontlasten en strekken van de pees door een fysiotherapeut of chiropractor. In zeldzame gevallen kan het nodig zijn om de strakke pees te verlengen en de slijmbeurs te verwijderen.
Hier is een link naar een Youtube-video over het verschil of de overeenkomst tussen Hoffa impingement, jumpers knee en patella alta – klik hier.
klik hier.
Lees meer
hier
U kunt meer lezen
hier